2-3-4 juli: De dagen voor de wedstrijd was ik reeds enorm gefocust op de wedstrijd, ik las geen mails en belde niemand, het kwam gewoon niet in me op. Het was voor mij ook een teken dat ik aan niks energie wou verliezen behalve alles geven in de wedstrijd en dat de focus heel nauw was. Op de doortocht hadden we veel file, en zwemmen zag ik niet meer zitten, op vrijdag was het zo warm dat we ook daar enkel rust en drinken beoogden. Op zaterdag was het minder warm en fietste ik 1 uurtje. Het ging super: de benen zaten heel goed, fijne hartslag,... De fiets was helemaal in orde en datwas na vorig jaar ook een topprioriteit. Toch even commotie toen ik lek reek tijdens het losfietsen, ik zwoegde 15 minuten op de tube tot 3 mm te bewegen. Na een eerste blaar belde ik toch aan voor een mes en sneed de tube door. Ik had nog tegen Ruth en mijn pa gezegd: als ik niet terug ben over een uur dan ben ik plat gereden. 

5 juli: RACE day.
Na eenwoelige nacht, opgestaan en een weinig rijst binnengewerkt. Ik voelde me ontspannen, of ik het uiterlijk was laat ik over aan de supporters. Ik had deze keer alles mee! Alles dubbel nagezien! Dit jaar geen terugkeer naar het hotel.
Bij het klaarmaken van de fiets merkte ik dat mijn reservetube nog in de auto lag, ik durfde het bijna niet vragen… Mijn paps fietste erom… Alles, maar dan ook alles in orde!
Zwemmen: Bij het inzwemmen merkte ik heel snel dat het water heel warm was. Ik had me voorgenomen om rustig te zwemmen. Helaas startte ik dit jaar in de tweede groep. Ontspannen zwemmen was er niet bij, en had ook niet het gevoel als in Kraichgau een paar weken geleden. Uit het water in een 1u 01 was voor mij een teleurstellend, had 58 min voor ogen.
Fietsen: De wissel verliepvloten ik zat hierdoor onmiddellijk in een goed ritme. En had totaal geen last van de maag!
Het was een zenuwachtige bedoening, teveel volk op te weinig ruimte. In de tweede loopronde stak de wind op, in 5u was ik binnen, ik reed nog nooit zo snel. Jammer dat er zoveel wordt gestayerd toen er wel ruimte was om het ‘eerlijk’ te doen.
Lopen: Ik had me in geprent om zo vlak mogelijk en op reserve te lopen, het ging heel warm worden en de prijzen werden verdeeld in het tweede gedeelte. Ik had zo goed als geen verval tijdens de tweede ronde. Daarna zakte mijn tempo en ik wandelde tot 2x toe. Ik voelde alles wegglippen en mijn hartslag wou niet meer de hoogte in. Godzijdank stond daar net mijn prinses, ze sprak betoverende woorden. Ik begon terug te lopen en wou toch nog de marathon doen onder de 3u30. Het lukte, ik was blij.

Finish:  Tranen van geluk en teleurstelling…

SWIM         BIKE          RUN            OVERALL      RANK       DIV.POS.
1:01:19      4:59:28      3:28:24       9:35:03           126            42

6 juli:
Telefoon van Michael: ik zou toch maar beter naar de slotverdeling gaan want je weet maar nooit. In Nice waren er in mijn reeks 3 slots en nummer 75 is gegaan…Dus gingen we naar de Eissporthalle. Yvo en Sam kwam ik tegen. Sam was er zeker bij en Yvo was vierde in zijn Cat met 2 slots, hij was er zo dicht bij. Maar die 2 Duitsers pakten hun slot. Ondertussen ging een beperkt aantal voorinschrijvingen van start. In mijn ageroup gingen de slots vlot over de toonbank. Nummer 26 pakte het laatste slot… 10’ (= 2%) sneller… en ik was erbij. Het was geen koude douche, na deze prestatie (gemiddeld temp 26  graden en max 31) weet ik zeker dat met mijn werk/trainingscombinatie, een selectie mogelijk is hier in Frankfurt. Het geloof is, na mijn eerste 2 deelnames, nog aangesterkt…
Ik schreef me resoluut in voor 2010.

Aan allen in alfabetische volgorde en zonder namen om niemand te vergeten: Tot volgend jaar voor een nieuw, deze keer geslaagd,avontuur.