Erwin Almere Boog

Afgelopen weekend stonden Erwin en Reggie aan de start van de volledige triatlon in Almere. Deze wedstrijd hadden ze vorig jaar al op hun bucketlist gezet en zondag was het zover. De weergoden waren iets minder gezind maar ze hebben beiden de finish goed bereikt. Het verslagje van Erwin kan je hierna vinden.

Het begon 2 jaar geleden met een planning te maken om een marathon te doen met als doel een zo goed mogelijk voorbereiding en een goed gevoel terug te keren naar een nog groter doel. Challenge Almere triatlon 2017!!

De marathon van Zeeuws Vlaanderen 2016 van Hulst naar Terneuzen was een lastige en zware wedstrijd. Voordien veel regen gehad en de ondergrond was dan ook zompig maar we hebben het goed gedaan en dat voor de eerste maal. Met een eindtijd van 3u22 voor een marathon met 40% offroad stukken erin is dat niet slecht voor een eerste ervaring.

Photobreton

Alpe d’Huez LD Triathlon, als er één wedstrijd de afgelopen jaren regelmatig op mijn kalender stond, was het deze wel. Met een 14e plaats in 2010, 8e in 2011, 10e en een hele hoop schaafwonden in 2012, 7e in 2013, een gebroken sleutelbeen in 2015 en een 2e stek in 2016, beleefde ik er al mooie,maar ook minder fraaie momenten. Maar deze mythische wedstrijd is en blijft een hevig gevecht met jezelf en het was dat wat mij ook dit jaar richting “ de berg” dreef. Deze wedstrijd lag bovendien midden in het verlof en bijgevolg ideaal tussen een hoogtestage in La Plagne en de Embrunman midden augustus. Kon ik hier tot vorig jaar nog vrij anoniem deelnemen, was dat dit jaar veel minder het geval. Na mijn 2e plaats in 2016 kreeg ik een plaatsje bij de favorieten en op de koop toe werd door Photobreton onderstaande reclameflyer in ieders deelnemerspakket gestopt. Neen, rustig rondfietsen in mijn SMO-pakje zou er deze keer niet inzitten. Ik voelde toen al dat het een andere wedstrijd dan de voorbije jaren zou worden.

Charlene Obernai 2017

De kop is eraf, ☺! Ik had er lang naar uitgekeken en had heel veel zin om opnieuw aan de start te staan van een wedstrijd. Op zondag 4 juni stond dan eindelijk mijn eerste wedstrijd van het seizoen op het programma. Ik had er meteen een pittige uitgekozen, namelijk de halve triatlon van Obernai, in de Franse Vogezen. De wedstrijd bestond uit 2200m zwemmen in de prachtige plas Plan d’eau in Benfeld, 82km fietsen met onder meer beklimmingen van de Mont Sainte Odile, Col de la Charbonnière en Champ du Feu, goed voor 1650 hoogtemeters, en om af te sluiten een pittig loopje van zo’n een goeie 19km met bijna 350 hoogtemeters. Zeker een aanrader voor de klimmertjes!

Pinkstermaandag waren enkele jeugdatleten afgezakt naar Izegem voor hun jaarlijkse jeugdzwemloop. Een prachtige setting rond het sportcomplex De Krekel en tropische temperaturen, een fijne organisatie van ITC.

Ideale omstandigheden dus voor een Vlaams kampioenschap voor de jeugd.
Na eendag vol emotie kroop de kersverse Vlaams kampioen H14 Raf De Dobbelaere in zijn pen en bezorgde ons volgend verhaal.

Mooie prestaties van onze atleten en 2 teams tijdens de teamaflossing.
Strijdlust, karakter en fairplay van de mede-atleten...

Timothy Mijas 2017 podium

Afgelopen zondag stond Timothy Van Houtem aan de start van de Mijas triatlon in Malaga Spanje. Zijn eerste echte test van het seizoen en hij deed het zeker niet onaardig. Hij finishte 3e op een kleine twee minuten van de winnaar. Uitslag kan je hier vinden. Hieronder kan je zijn verslag lezen.

Naar jaarlijkse gewoonte was mijn zwemstart rampzalig. Ondanks een opwarming, warme zalf, haarband en badmuts, raakte ik in paniek in het koude water (14,5°C). Ik incasseerde nog een paar kloppen op het hoofd en voelde mij even groggy. Even met een opgave geflirt, maar uiteindelijk kon ik mij herpakken, maar ondertussen was ik wel ver als laatste weg. Nadien ging het eigenlijk wel vrij goed en uiteindelijk nog als 8euit het water gekomen, een 4-tal minuten na de eerste. Door de wind waren de boeien afgedreven en werd er tijdens het zwemmen beslist van maar 1 ronde te zwemmen. Hoeveel er uiteindelijk werd gezwommen, zal altijd wat een vraagteken blijven (volgens de officials rond de 1800m). Mijn eerste wissel was echter rampzalig (wetsuit ging niet goed uit, gesukkel met kousen,…). Mijn vader timede na de wissel en wist achteraf te vertellen dat ik toen al 7’ achter lag.